Tegoroczne wydarzenie, przebiegające pod hasłem „Rodziny Reduty PWPW”, skupiło się na opowieściach rodzin Powstańców. Uroczystość poprowadził Conrado Moreno, wnuk płk. Jana Szypowskiego, ps. „Leśnik”, dowódcy Zgrupowania Bojowego „Leśnik” w Powstaniu Warszawskim.

W uroczystościach wzięli udział krewni powstańców, kombatanci, przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, a także partnerzy oraz pracownicy PWPW. Zebrani goście złożyli wieńce pod tablicą pamiątkową, oddając hołd bohaterom sierpniowego zrywu.

Symboliczna godzina i strategiczny bastion

Oficjalna część obchodów rozpoczęła się dokładnie o 11:15. To symboliczna godzina, która nawiązuje do wydarzeń z 2 sierpnia 1944 roku. To właśnie wtedy członkowie wewnętrznej grupy konspiracyjnej PWB/17/S oraz wspierające ich z zewnątrz oddziały Armii Krajowej zdobyli gmach PWPW. Potężny kompleks budynków górujący nad Nowym Miastem miał kluczowe znaczenie strategiczne – stanowił główną barierę chroniącą dostęp do Starego Miasta od strony północno-wschodniej. Żołnierze AK odpierali zmasowane i brutalne ataki niemieckie, utrzymując pozycję przez 27 dni. Walka ta kosztowała życie blisko stu powstańców.

Reduta PWPW zapisała się w historii jako najdłużej utrzymywany punkt oporu w rejonie Śródmieścia Północnego, stając się symbolem bezgranicznej odwagi i determinacji. O skali i intensywności ówczesnych starć świadczą m.in. zapiski w ówczesnej prasie niemieckiej, gdzie walki przy ulicach Sanguszki, Zakroczymskiej czy Wójtowskiej porównywano do najcięższych bojów o Stalingrad.

Nowy wymiar pamięci: Gdy milkną świadkowie

Tegoroczne spotkanie miało szczególny, głęboki wymiar. Po raz drugi w historii obchodów zabrakło na nich obrońców Reduty PWPW. Odeszli już wszyscy członkowie ponad sześćsetosobowej powstańczej załogi Wytwórni, której zapał i waleczność pozwoliły na zdobycie i blisko miesięczną obronę tego kluczowego bastionu.

Brak żyjących uczestników tamtych sierpniowych dni, choć bardzo bolesny, nie może stać się powodem do zapomnienia. Wręcz przeciwnie – nakłada na nas jeszcze większy obowiązek dbania o ich dziedzictwo. Dziś to na rodzinach powstańców oraz na nas, jako pracownikach PWPW, spoczywa odpowiedzialność za to, aby historia Reduty i pamięć o jej bohaterach trwała nienaruszona przez kolejne dekady – podkreślił Zygmunt Kostkiewicz, Prezes Zarządu PWPW S.A.

Sercem tegorocznych wydarzeń rocznicowych stały się unikalne opowieści rodzin powstańczych, które pozwalają spojrzeć na bohaterów z 1944 roku z zupełnie nowej perspektywy. Zamiast przez pryzmat wojennej walki z nieprzyjacielem, poznajemy ich jako troskliwych ojców, kochające matki, dziadków i babcie. Te niezwykle intymne, pełne emocji relacje nie tylko przybliżają ludzkie, codzienne oblicze warszawskich bohaterów, ale też uświadamiają, jak żywe i silne są to emocje wśród współczesnych członków Rodzin Reduty PWPW. To hołd dla pamięci, która przetrwała w domowych archiwach i sercach najbliższych.

Podczas spotkania zaprezentowany został przygotowany specjalnie na tę okazję krótki film, zawierający wspomnienia członków rodzin Juliusza Kuleszy „Julka”, Leszka Grodeckiego „Lisa”, Hanny Petrynowskiej „Rany” oraz Czesława Lecha „Białego”.

Trwające obchody i obecność młodego pokolenia krewnych jednoznacznie dowodzą, że choć milkną bezpośredni świadkowie, pamięć o bohaterach Reduty PWPW pozostaje żywa i jest skutecznie przekazywana dalej.